(NA)ZOMER IN ZEDDAM
Maandag 26/09
Op 21 september begint gewoonlijk de herfst, dit jaar is dan de zomer begonnen, eerst konden we het niet geloven, maar nu zijn we ervan overtuigd: het wordt een zalig-warme week met een blauwe hemel waarin geen wolkje te bespeuren valt. Na 183 km bereiken we hotel “De Uitkijk”; we zijn hier in de provincie Gelderland, meer bepaald in de streek “Achterhoek”. Iedereen strijkt er op het zonovergoten terras neer om zijn middagbokes op te peuzelen.
Nadien stappen de fietsers op hun stalen ros, en wij, wandelaars, gaan de omgeving al wat verkennen. We beginnen al met “vals plat” naar de Grafelijke Torenmolen , de oudste beltmolen van Nederland; van voor 1441. Een beltmolen is een bergmolen, waar in de heuvel aan twee zijden een doorgang gemetseld is, waardoor paard en wagen voor laden en lossen in de molen binnen konden rijden.
We wandelen door Montferland, het bos dat genoemd werd naar de gemeente die ontstaan is op 01/01/2005 door een gemeentelijke herindeling, uit diverse gemeenten, waarvan Zeddam ook deel uitmaakt. Hier moeten we beginnen toegeven dat Holland niet zo’n vlak land is dan we dachten…
Als we terugkeren, lopen we voorbij de St-Oswalduskerk van Zeddam, waarvan het oudste gedeelte uit de 12de eeuw stamt.
We zijn op tijd terug om nog gezellig op het terras van het hotel wat na te praten, in afwachting van ons avondmaal.
8,5 km
Dinsdag 27/09/2011
Een uitgebreid ontbijtbuffet geeft ons de nodige energie om er weer op uit te trekken. Vandaag heeft Hilda de leiding van de wandelaars, en we rijden via Doetinchem richting Slangenburg. Het kasteel met bijhorend uitgestrekt landgoed is oorspronkelijk 15de eeuws. Na verwoesting werd het opnieuw opgericht begin de jaren 1600. Men spreekt van een voormalige havezate, dit is een versterkt huis (burcht), hofstede of hoeve. In de 17de eeuw was de havezate een riddermatig goed. (Nadien ben ik van een plaatselijke gids iets anders te weten gekomen: na de toenmalige jachtpartijen en de daaropvolgende vreet- en drankpartijen, raakten sommige dames ongewenst in verwachting. De bastaard werd dan in het dorp opgevoed tot hij 20 jaar was. Toen werd hem de waarheid verteld en ging hij naar zijn vader op het kasteel zijn deel opeisen. Hij kreeg een versterkt huis of hoeve tot zijn beschikking dat havezate werd genoemd).
We gaan dus op stap door de prachtige wandelomgeving, met kleine paadjes langs weilanden, slotgrachten en naburige bossen. We moeten daarbij over een gammel bruggetje; onze wandelgroep telt net te veel wandelaars, want Nelly zakt door een plank. Gelukkig zonder al te veel leed.
Picknicken doen we onderweg, op een bank of gewoon in het gras; ’t is immers fantastisch weer.
Tot slot nemen we nog een kijkje aan de abdij St-Willibrord, waar de benedictijner monniken leven volgens een strakke dagindeling. De abdij kunnen we niet in, maar wel de sobere kapel. Het standbeeld van twee monniken die elkaar begroeten blijft ons bij.
14 km
Woensdag 28/09/2011
Honger hadden we nog niet na de lekkere maaltijd gisteravond, toch schuiven we allen aan, aan het ontbijtbuffet.
Onder alweer een stralende zon, trekken we het Bergherbos in, een 2000 ha groot bosgebied waarvan ¾ in handen is van natuurmonumenten en ¼ van het huis Bergh. (Dit is de vroegere heer van het kasteel in ’s Heerenbergh). Een ruiter kan met moeite zijn witte paard in bedwang houden, zo’n schrikwekkende groep zijn we toch niet? Er wordt gewerkt in het bos, onze mannen tonen belangstelling voor de machinerie. Halfweg gaat Dini alleen op stap, we zullen haar bij de middagpauze terug zien. Een fikse klim naar een uitzichtpunt, doch tussen het drukken van de kaart en nu, zijn er al bomen gegroeid. Ook de heidevelden zijn verdwenen. Bijna aan onze middagstop hebben we nog een schitterend zicht op het dorpje Beek.
Aan Uitspanning ’t Peeske staan onze tafels en stoelen reeds klaar aan de vijver. De naam Peeske, komt van het Latijn, en betekent: een plaats waar de dieren kunnen drinken. Wat genieten we van de omgeving, van de zon en van de dure krentenwegge. Nog een foto van de houtsculpturen in de bomen, en we gaan weer op pad. Tot nog toe hadden we de beschutting van het bos, het is pas als we langs een maïsveld stappen, dat we de warmte van de zon voelen. Gelukkig is daar terug het Bergherbos, de noordkant nu.
En het wordt zo stilaan de gewoonte: bij aankomst in het hotel een welverdiend drankje op het terras. En het avondeten is ook nu weer ruimschoots voldoende; veel afwas krijgen ze hier wel met al hun aparte schoteltjes, maar daar hoeven wij ons nu geen zorgen over te maken.
16 km
Donderdag 29/09/2011
Een klein beetje mist, maar na het ontbijt heeft de zon die reeds weggewerkt. We trekken weer een eind door het Bergherbos, maar nu helemaal naar het noorden, naar Beekermark. Niets vermoeiend, van het ene paadje het andere in, tot we aan een serieuze klim komen, in los zand nog wel: we klimmen naar de “Kale Jacob” , een uitzichtpunt op de Hettenheuvel. De heuvels zijn ontstaan na de laatste ijstijd, toen de wegtrekkende gletsjers zand en stenen achterlieten. Toen waren de heuvels tot 200 m hoog, maar na een tijd van veel passaatwinden is de hoogste heuvel afgesleten tot 94 m. – goed voor ons nu. We zien er tot aan de Veluwezoom en de Posbank, waar we een vorige keer vakantie hielden. Als iedereen op adem is gekomen, dalen we terug een beetje af, tot we uit het bos komen en alweer een prachtig uitzicht hebben, nu op het dorpje Kilder. Nog een tamelijk lange weg te gaan tot we aan “Het Stroombroek” komen, een recreatiegebied aan een grote plas water. Alhoewel er sommigen belangstelling voor tonen, gaan we toch aan het naaktstrand voorbij… Dan zijn we aan onze lunchpauze: de cafetaria van de kabelwaterskibaan. We kunnen er in de volle zon zitten, doch voor de meesten is dat wat te veel van het goede, en schaduwplekjes worden opgezocht. Vanaf het terras hebben we een prachtig uitzicht op het water; we zien wel hoe de kabels gespannen zijn, doch de perikelen van waterskiërs kunnen nu niet bewonderen.
We vervolgen onze weg en langs de “Blonde Hoeve” en het dorpje Braamt, komen we terug aan de zijkant van de Hettenheuvel (sommigen vervangen de H door een T). Via enkele kronkelende op en neer gaande paadjes komen we terug op de dreef die ons naar het hotel brengt.
17 km
Vrijdag 30/09/2011
Wat gaat de tijd snel! Een midweek is zo om, zeker als we zulk schitterend weer hebben.
De fietsers pakken in en keren huiswaarts; wij vinden het te mooi om al terug te gaan, en volgen Hilda naar het stroomgebied van de Halsche Vloed. Eerst drinken we een koffietje in de hoeve Boldiek, waarna we op stap gaan door het gebied, langs velden, over dijken, naast sloten en grachten en voorbij waterplassen met kikkers. We bewonderen er vooral de plantengroei. Sommige bloemetjes zijn hun tel kwijt: papavers en anemoontjes bloeien weer (’t is dan ook geen herfstweer). We volgen het “Boelekeerlspad”, genoemd naar de “boelekeerl”, een boeman waarmee in vroeger tijden kinderen angst werd aangejaagd.
“De boelekeerl zit onder ’t vlonder, doarumme meug i-j nooit dichte bi-j ’t water of bi-j de kolk kommen”. We dachten al dat “boeleke” werd bedoeld, waar Hilda bijna oma van is.
In hoeve Boldiek wacht ons nog een verrassing: we gaan er middagmalen en bakken er zelf ons vlees in een immens grote pan. Het is echter onafwendbaar: we moeten afscheid nemen, maar volgend jaar komen we weer, we bestellen nu alvast hetzelfde mooie weer. 6 km
Verslag wandelaars door Maria
Maandag: 26/09/2011
Aangezien wij met enkele vrienden al van zaterdag in Zeddam verbleven konden wij ons rustig voorbereiden op de komst van het gros der 55 plussers. Nog even naar de bakker voor een lunchpakket en naar de fietsenzaak om een onderdeeltje voor de fietspomp en dan wachten op het startmoment.
Onder de leiding van Piet en Hugo ging de 1ste dag om 13u30 kalm van start met een 20 tal deelnemers, voor een tochtje van een halve dag.
Met een aangenaam zonnetje als begeleider kwamen we al snel aan de zogezegd gevaarlijke spoorweg overweg, maar deze was ondertussen al met automatische slagbomen beveiligd. Na een 20tal kilometer waren we in het dorpje Beek waar een drinkstop werd gehouden op een groot caféterras. Het laatste stuk van de rit zou wat lastiger worden, eerst een gedeelte door de velden op een mountainbikepad, door de droogte lag het er wat stoffig bij, maar echt moeilijk was het niet. Verderop moesten we de baan over en in het bos bergop, al direct trapten er een paar op hun adem en naargelang het verder ging, zou het voor enkelen zelf te lang duren. Aan het eind van de klim werd al snel duidelijk dat iemands pijp helemaal uit was en met de auto moest worden opgehaald. Deze operatie ging echter vlot en iedereen kwam (moe) maar gelukkig in het hotel en later frisgewassen en monter aan tafel. We fietsten op die prachtige dag ± 34 km. Nog even het lijstje met de keuze voor het middagmaal voor volgende dag invullen en de dag zat er op.
Dinsdag: 27/09/2011
Vandaag vertrek om 10.00u. Onder de leiding van Martin en Piet ging het nu richting Doesburg en Doetinchem. Een vlak parkoers, een stukje langs de Oude IJssel, door de enorm uitgestrekte velden en mooie lommerrijke bossen. In Doesburg na ± 23km hielden we middagpauze in café “De Bonte Hond”, hier werden we snel bediend, al onze bestelde gerechten stonden al gereed, waarvoor een internet verbinding al goed voor is.
Doesburg is een heel mooi oud stadje, zeker een bezoekje waart, maar na de lunch moesten we verder op de fiets er lagen nog 33km op ons te wachten. Werken op de baan dwongen ons het parcours even te wijzigen maar al snel waren we terug op de voorziene weg. We bereikten Doetinchem juist op het einde van de schooldag, best even aan de kant blijven staan, want het jonge volkje kent geen pardon, Met enkele honderden nemen ze de fietspaden in beslag en wie niet weg is, is gezien. Een jong koppel onder ons moest juist dan even naar de apotheek en de anderen, zij stonden daar vastgekluisterd door en tussen al dat jonge geweld. Snel naar de markt om op een terrasje bij een grote pint te bekomen van de (schrik) of was het de dorst. We besloten een stukje in te korten en juist in dat stukje hoorden we de kreet “platten band” de eerste van de week. Sorry 2dagen. Hij “de band” was snel gerepareerd, later zou blijken te snel, maar we kwamen er toch mee thuis. Na ±47 km op een zeer zonnige dag, het was weer prachtig geweest voor de 22 deelnemers.’s Avonds niet te lang in de bar blijven hangen, moet het lijstje met middaglunch nog maken en doorsturen, eigenaardig slechts 14 man ingeschreven, hoe komt dat? Verbinding met het Internet werkt niet,
Morgenvroeg opnieuw proberen.
Woensdag: 28/09/2011
Al van ’s morgens begonnen de problemen, om 08.00uur werd er al op mijn deur geklopt, 4 man kwamen zich nog inschrijven voor het middageten, “verdorie, moet ik terug die PC opstarten” geen 10 minuten later weer geklop, ik was nog niet klaar met de vorige, weer 2 met dezelfde boodschap en om de zaak af te ronden, juist enkele minuten later weer 2, die te laat wakker werden, hopelijk is er nog wat ontbijt over voor Carry en mij. Wie komt er altijd te laat eten, juist ikke, maar nu weet u waarom. Wil die PC toch nog geen verbinding maken met het internet zeker, dan moeten ze dat maar aan de balie doorsturen, ik heb geen tijd meer. Snel ontbijten en de fiets klaarmaken. Samen met Piet daarna naar de balie om het lunchformulier te laten doorsturen. De patroon kent daar niks van en zijn zoon is er niet, dus maar streepjes zetten bij de gekozen gerechten en het formulier laten doorfaxen, oef het is dan toch weer gelukt.
Om 10.00u iedereen paraat voor de start. Onder leiding van Piet en mezelf, beginnen 22 fietsers eraan. Er kan niets gebeuren het weer is prachtig, haast geen zuchtje wind, wat wil je nog meer. Na een 10 tal km. korte drinkstop, in Etten op een pleintje waarop een reusachtige foorwagen staat geparkeerd. Even kijken, de mensen slapen waarschijnlijk nog? Bij het doorrijden, pats daar heb je het de gevreesde kreet ”platten band” toch weer dezelfde zeker, moet eens een paar nieuwe kopen. Nu wordt het rubber goed nagekeken en warempel, er zat nog iets anders in de band dan lucht, eens dat eruit kan een (nieuwe) binnenband worden geplaatst en we hebben er niets meer van gehoord. We peddelen rustig verder tot knooppunt 50, hier moeten wij een ommetje maken naar de plaats van afspraak voor de lunch. Groot is onze verwondering dat het voorziene grote hotel een kinderboerderij is geworden. Zijn we op de verkeerde plaats? Nee, de plaats is juist, maar het hotel staat niet hier. Waar is dat hotel, geef hier die kaart dat ik dat eens goed bekijk. Amaai dat is een ramp, het hotel staat in vogelvlucht zeker 50km hier vandaan. Hoe is dat kunnen gebeuren? Het raadsel is snel opgelost, het nummer op de kaart en het nummer in het register kloppen niet. Vandaar onze lunch op een verkeerde plaats bestelt. De eigenaar van de kinderboerderij is direct bereid voor onze lunch te zorgen en stelt ook zijn GSM ter beschikking om naar het verkeerde adres te bellen met de boodschap dat we daar nooit dezelfde dag kunnen geraken. De boodschap wordt niet in dank aanvaard. Na een voortreffelijke lunch bollen wij verder, het is een heel mooie toer, over kleine kronkelende boswegeltjes en door de velden komen we uiteindelijk op de markt in Zeddam. Nog een laatste pintje of zo iets en verder naar het hotel. Hier staat Frank ons op te wachten met een factuur van €170,00 in de hand. De rekening voor de lunch, van het hotel, waar wij niet waren geraakt. Wie gaat dat betalen, wie heeft er zoveel geld? De discussie kan beginnen. Het laatste woord is hier nog lang niet over gezegd en een gesprek met onze hotelbaas dringt zich op, want hij is diegene die de rekening heeft ontvangen. Tijdens het avondmaal kwam Frank ons even de levieten lezen, een stukje theater dat helemaal niet nodig was, Piet en ikzelf zijn oud en wijs genoeg om te beseffen, dat er een vergissing was gebeurd die moest worden uitgeklaard in een goed gesprek met onze hoteleigenaar. Vergissen is menselijk en Rik de hotelbaas heeft goed naar ons geluisterd en met de schuldeiser getelefoneerd en de situatie uitgepraat. Waarschijnlijk is alles in orde gekomen, wij hebben er later naar geïnformeerd en het ziet er naar uit dat ons de schuld is kwijtgescholden. Niettegenstaande wij vandaag zo’n 45 km in de beste omstandigheden fietsten, hou ik van deze dag een wrange nasmaak.
Donderdag 29 /09/2011
Je houdt het niet voor mogelijk, maar weer een prachtig zonnige dag. Als compensatie voor de problemen van de vorige dag, had Rik de patroon mij gevraagd in welke omgeving wij onze lunch zouden nemen. 's Morgens voor het vertrek gaf hij me enkel papieren met daarop het adres van een eetgelegenheid in Tolkamer. Om 10.00u startte onze rit met als leiders Martin en Piet en 18 volgelingen. Op een gezapig tempo ging het over ’s Heerenberg met mooi kasteel en werden de eerste 15km afgelegd, toen pikten 2 fietsers af om hun weg verder te zetten naar Emmerich am Rhein. De anderen vervolgden hun weg over de Rijnoever naar Tolkamer. Een mooi grensplaatsje waar vroeger de douanekantoren van Nederland stonden. Op de Rheinpromenade is veel horeca gevestigd, wij reden echter naar het ons opgegeven adres, daar aangekomen moesten we vaststellen dat het restaurant gesloten was. Krijg dan al eens een tip. Wij dus even teruggereden tot aan de cafetaria van de plaatselijke jachtclub. Hier dan maar de lunch bestelt. Na de pauze verder door het zogenaamde natuurgebied van de Lobberdense Waard naar Pannerden en vandaar terug over Aerdt en Herwen naar Elten. Hier was op de markt een kermis in opbouw, snel nog een drinkstop en dan verder naar Zeddam. We reden vandaag zo’n 56km en waren tijdig binnen voor het aperitief en avondmaal.
Met uitzondering van de perikelen op woensdag was het een prachtig verlof, zeker voor herhaling vatbaar en hopelijk met hetzelfde schitterende fietsweer.
Vrijdag 30/09/2011
Zoals steeds hebben de fietsers de laatste dag geen poef meer en keren ze na het ontbijt terug huiswaarts. Einde van het relaas.
Verslag fietsers in Zeddam 2011 door Nugske.